obok
  bieg niech jeszcze mnie
    n   u   r   t m    ó     j niech będzie l  e  n  i  w  y l e n i w i e nie ma nade mną g  ł  a  d  k  ą

a

  pokrętny ten ciek n    i    e p  e  ł  z  n  ę we mnie tyle   tyle p o w i e r z c h n i ę

jeśli

  czy dlatego zwą lewiatanem     po r  y  b motyli l  śnień 

chmur

wiatr

jutro

mogłabym być wężem o łuskach metalicznie błyszczących mieniących się połyskliwych różnobarwnych o wzorach zmiennych nieregularnych nie mogę nie

mąci

wizji

wszystko

CO mogłabym sprawić TO tęczowym stać się wzorem na kamykach   o fantastycznych formach powierzchni   <>(  <>(  <>( narzekać na

mnie

marszczy

by tyle

się

że się może cienistym OGROMNYM okaże a wkrótce w formach zaskakujących nie będzie nic zaskakującego nadmiar zaskoczeń

nuży

męczy domaga się nade

odmieni?

co się odmieni?  

czy

może się odmienić? nie

może

pięknych

brak

  ?

pięknych

s a m zachłysnąć

mną

a jeśli

dalej będzie t  a  k gorąco jak dzisiaj

t o

wkrótce będę krętą aleją będę piaszczystą ścieżką pełną  kamieni wijącą się wśród umierających z pragnienia

drzew

nie?

robić? tak tam jeszcze później

zniknę

nie jestem czarną wodą nudzi jestem wodą z ł o c i s t ą

jeśli

płynąć TO dokąd? chcą się przekonać czy polecę c z y m o g ł a b y m

być

rzeką latającą złocistego o k r u t n i e spowita niezmiernie lśniącą poświatą

tylko

ciągnąć stanę   już j e d n a k lecz jestem   piasku c  z  e  k  a ciekawa

otoczonych

trochę? ciągnąć nigdy?

krętą

wstęgą ^<>^ ^<>^ ^<>^ też nie ma światów
i plezać

tęczową

  s k a r b ó w na dnie nie ma
kreską n i e w i e l e ż a b